درحاشیه ی شکست تیم فوتبال از عربستان در آزادی

درحاشیه ی شکست تیم ملی کشورمان از عربستان در ورزشگاه آزادی مهندس مهران ارشادی فر مطلبی را به رشته ی تحریر درآوردند که آن را در زیر می خوانید:

این بازی ، بازی ما نبود

تیم ملی ایران در استادیوم آزادی  ، در مقابل چشم  بیش از صد هزار تماشاگر  علاقمند،  بازی را به رقیب دیرینه واگذار کرد و صعود تیم ملی به مرحله ی بعد  تا حدودی دور از دسترس به نظر می رسد.

البته اگر به  سیر  جریانات فوتبال کشور  بعد از جام حهانی قبلی نظری بیاندازیم  خواهیم دید که آنچه  اتفاق افتاد چندان هم دور از انتظار نبود .  تیم ایران در مقابل تیم پرتغال شکست می خورد و رئیس تازه وارد سازمان ورزش به هیجان می آید و رئیس فدراسیون  فوتبال را از کار برکنار می کند  و ما خدارا شکر می کنیم که در استادیوم آزادی مقابل عربستان شکست نخورده بودیم  چرا که شاید رئیس سازمان ورزش حکم شلاق و یا بالاتر برای رئیس فدراسیون می نوشت.

رئیس فدراسیون قبلی  یک فوتبالیست با سابقه و خوش اخلاق بود که تحصیلات عالیه داشت و مدت ها در فدراسیون کار می کرد و پیش از رسیدن به مقام ریاست ، در مقام معاونت  تجربه ی کافی بدست آورده بود. از همه مهمتر اینکه آقای دادکان منتخب  فدراسیون بود و منتصب مسئولین بالاتر نیز نبود.

دادکان همه ی توان ما بود در تربیت یک رئیس فدراسیون  ، خوب یا بد همانی بود که استحقاقش را داشتیم  چون خودمان تربیتش کردیم و  او را به ریاست فدراسیون رساندیم. دادکان هم به جائی رسید که  زحمتش را کشیده بود. اما رئیس سازمان ورزش بدون توجه به این که برکناری دادکان یعنی بی توجهی به زحمتی که یک ملت برای تربیت مدیرانشان می کشند . ایشان را از کار برکنار کرد و کسی را به این سمت گمارد که هیچ یک از تخصص های دادکان را نداشت و پس از  کشمکش با فدراسیون جهانی نهایتا ، کفاشیان به روش نیمه انتصابی به این سمت گماشته شد.

کفاشیان منصوب ما ملت نبود و ما اورا برای این پست تربیت نکرده بودیم  خوب یا بد ، کفاشیان رئیس فدراسیون مطلوب ما نبود. نتایج قلعه نوعی در بازی های آسیایی و علی دائی در مقدماتی جام جهانی زمانی اتفاق افتاد که فدراسیون در دست کسانی بود که ما آنها را نمی شناختیم و نمی دانستیم چطور به این پست و مقام رسیدند.

ما حصل آنکه ما بازیی را باختیم که تیم ما نبود ، فدراسیون ما نبود و بازی، بازی ما نبود . چقدر خوب که این شکست در حضور کسانی صورت گرفت که تیم خودشان و فدراسیون خودشان در این بازی نقش داشتند و چقدر بد که فدراسیون  جهانی موافقت نکرد ، علی آبادی خودش رئیس فدراسیون شود .

حالا اگر  قرار است  کار به صلاح برسد باید به نقطه ای برگردیم که از آنجا به بیراهه رفتیم. کفاشیان که بدون احراز صلاحیت بر این کرسی تکیه زده ، از سمت خود استعفا کند و فدراسیون فوتبال در یک محیط آزاد و بدون دخالت پدرانه ی رئیس سازمان ، رئیس کاربلدی را که برای این سمت تربیت شده است را برا ی فدراسیون انتخاب کند .

 در غیر این صورت  وضع همین است و به همین منوال ادامه خواهد یافت.